Na het Absurdistan avontuur stapten we op onze laatste trein van onze reis. Na onze vorige ervaringen met lange treinritten hadden we ons deze keer goed voorbereid: noedels, brood, droge worst, fruit en koeken zorgden ervoor dat we deze keer niet moesten verhongeren. Wanneer de mensen in onze coupé dan nog een pot vol groene theebladeren liet staan was onze rit helemaal geslaagd. Deze keer was de veel te lange grenscontrole in het begin van de treinrit en konden we dus genieten van een welkome lange nachtrust.
Eens in Almaty aangekomen gingen we op zoek naar de goedkoopste slaapplaats maar die was helaas niet te vinden. De stad was al helemaal in de ban van West-Europese prijzen. Gelukkig wisten we een goede organisatie zijn (A13) die ons een relatief goedkoop weekendje naar Saty aanraadde.
Na een busrit van 7 uur, die gerust 2 uur korter kon zijn als de busschauffeur op voorhand getankt had, kwamen we aan in een klein dorpje in een vallei. Daar kregen we te horen dat we bij een familie thuis sliepen. Zo konden we nog kennis maken van de Kazakse levenswijze. We kregen liters thee, verse honing en ongelooflijk lekker eten. Na een kleine rit van Saty zelf waren we bij het eerste Kolsay meer. Eerst zommen wij in dat meer om daarna een lange wandeling te maken naar het volgende meer. Ook daar hebben wij als een van de enigsten weer gezwommen. De volgende dag gingen we nog naar een ander meer dat gevormd was door een aardbeving en landverschuivingen 100 jaar geleden.
Terug in Almaty wisten we niet direct meer wat gedaan dus dronken we maar wat koffie, thee en bier om onze tijd te vullen. Dinsdag gingen we nog een laatste pintje drinken in het park en reflecteerden we terug op onze reis. Onze euforie werd echter snel de kop in gedrukt toen een agent ons salueerde, onze paspoorts vroeg en ons verzocht om hem te volgen om штраф ("shtraf": boete) te betalen aan de migratiepolitie. Enkele keren vroegen we of we hem niet mochten betalen (lees: omkopen) maar dat mocht aanvankelijk niet. Na enkele lange minuten en lachende voorbijgangers zijn we er dan toch met 1000 Tenge (~ €5) van afgekomen. Wij hadden het gevoel dat hij het omkopen nog moest leren aangezien we hem eerst 5000 Tenge hadden gegeven.
Wij kijken met veel voldoening terug op onze reis en raden iedereen aan om die contreiren eens te gaan bezoeken. Buiten het laatste incident hebben wij nergens problemen gehad, en ook geen louche verhalen gehoord van andere reizigers. In ons Picasa album zullen de komende dagen nog enkele foto's bijkomen.
 |
| Terug naar België via Praag |
Ook willen wij nog ons medeleven betuigen tegenover de slachtoffers van het onweer in Pukkelpop afgelopen donderdag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten