Ondertussen zijn we 2 weken in Oezbekistan, vandaag gaan we nog naar Almaty (Kazachstan). Hier volgt het verhaal van ons verblijf in Oezbekistan.
We bezochten achtereenvolgens Khiva, Bukhara en Samarkand.Over Khiva kon je al lezen in deel 5. In Bukhara verbleven we in een B&B in de oude stad. Daar ontdekten we dat de helft van de reizigers "doorreizigers" waren. Op weg van Europa naar China, Japan of Australie, of omgekeerd. Enkele waren met de auto, anderen met openbaar vervoer en nog een heleboel waren met de fiets. We hoorden dus veel interessante reisverhalen. De ene dag dat we in Bukhara waren hebben we daar dan wat rond gelopen om de stad te bezoeken. De minaretten en mausoleums waren vergelijkbaar met die van Khiva.
Na Bukhara namen we een opnieuw 2 shared taxis, deze keer naar Samarkand. Een stad die opnieuw een beetje groter was dan de vorige.Wij waren het citytrippen eigenlijk een beetje moe en hebben dan maar wat uitgerust in een van de beste B&B's waar we verbleven. De familie was ongelofelijk nederig tegenover de gasten: ieder keer bij het passeren kregen we een kleine buiging en een stille 'hello'. Het eten was er goedkoop en lekker. En dan waren er ook nog de gasten. Het waren opnieuw allemaal reizigers (hier was de meerderheid zelf doorreiziger), sommige die we in Khiva of Bukhara al hadden tegengekomen, en ook enkele Belgen. Van Samarkand namen we dan de trein naar Tashkent waar we onze wandeling in de bergen zouden aanvatten waar we al enkele dagen naar verlangden.
Na het toekomen in Tashkent spraken we meteen af met Viola, ons CouchSurfing contactpersoon. Zij zou ons, samen met haar man, meenemen naar de bergen meer bepaald het Palatchan plateau. We spraken af in haar appartement waar we enkele regelingen troffen i.v.m. praktische afspraken. Hier begon ons avontuur in Absurdistan. We kregen meteen 3D brillen aangeboden om naar foto's te kijken die haar man Andrei getrokken had. Niet veel later leerden wij dat hij UFO's had gespot op het plateau en in de loop van de 5 daagse werd het alleen maar absurder: aliens, "van water drinken ga je dood", energie komt uit het plateau, verborgen gouden Buddha beelden, en zo ging het verder,... Gelukkig zijn er net voor we vertrokken 2 Franse meisjes meegekomen die een week vastzaten in Tashkent omdat ze geen visum voor Kazachstan konden regelen. Met hen konden we alles wat relativeren en nu en dan wat afstand nemen van het gestoorde duo. Los van alle absurditeiten werd het wel een prachtige, doch zware, wandeling en was het plateau echt wel de moeite.
Straks gaan we nog even terug naar Viola en Andrei om onze foto's uit te wisselen (waarschijnlijk krijgen we allemaal een pakketje 3D-foto's mee), en later nemen we onze laatste lange trein naar Almaty. Woensdag vliegen we vanuit Almaty terug naar Brussel. De E40 hebben we dus niet helemaal kunnen afreizen maar het zou zinloos geweest zijn om ons op te jagen om tot Ridder te geraken aangezien we toch niet alles hebben kunnen liften.
Groeten!
We bezochten achtereenvolgens Khiva, Bukhara en Samarkand.Over Khiva kon je al lezen in deel 5. In Bukhara verbleven we in een B&B in de oude stad. Daar ontdekten we dat de helft van de reizigers "doorreizigers" waren. Op weg van Europa naar China, Japan of Australie, of omgekeerd. Enkele waren met de auto, anderen met openbaar vervoer en nog een heleboel waren met de fiets. We hoorden dus veel interessante reisverhalen. De ene dag dat we in Bukhara waren hebben we daar dan wat rond gelopen om de stad te bezoeken. De minaretten en mausoleums waren vergelijkbaar met die van Khiva.
Na Bukhara namen we een opnieuw 2 shared taxis, deze keer naar Samarkand. Een stad die opnieuw een beetje groter was dan de vorige.Wij waren het citytrippen eigenlijk een beetje moe en hebben dan maar wat uitgerust in een van de beste B&B's waar we verbleven. De familie was ongelofelijk nederig tegenover de gasten: ieder keer bij het passeren kregen we een kleine buiging en een stille 'hello'. Het eten was er goedkoop en lekker. En dan waren er ook nog de gasten. Het waren opnieuw allemaal reizigers (hier was de meerderheid zelf doorreiziger), sommige die we in Khiva of Bukhara al hadden tegengekomen, en ook enkele Belgen. Van Samarkand namen we dan de trein naar Tashkent waar we onze wandeling in de bergen zouden aanvatten waar we al enkele dagen naar verlangden.
Na het toekomen in Tashkent spraken we meteen af met Viola, ons CouchSurfing contactpersoon. Zij zou ons, samen met haar man, meenemen naar de bergen meer bepaald het Palatchan plateau. We spraken af in haar appartement waar we enkele regelingen troffen i.v.m. praktische afspraken. Hier begon ons avontuur in Absurdistan. We kregen meteen 3D brillen aangeboden om naar foto's te kijken die haar man Andrei getrokken had. Niet veel later leerden wij dat hij UFO's had gespot op het plateau en in de loop van de 5 daagse werd het alleen maar absurder: aliens, "van water drinken ga je dood", energie komt uit het plateau, verborgen gouden Buddha beelden, en zo ging het verder,... Gelukkig zijn er net voor we vertrokken 2 Franse meisjes meegekomen die een week vastzaten in Tashkent omdat ze geen visum voor Kazachstan konden regelen. Met hen konden we alles wat relativeren en nu en dan wat afstand nemen van het gestoorde duo. Los van alle absurditeiten werd het wel een prachtige, doch zware, wandeling en was het plateau echt wel de moeite.
Straks gaan we nog even terug naar Viola en Andrei om onze foto's uit te wisselen (waarschijnlijk krijgen we allemaal een pakketje 3D-foto's mee), en later nemen we onze laatste lange trein naar Almaty. Woensdag vliegen we vanuit Almaty terug naar Brussel. De E40 hebben we dus niet helemaal kunnen afreizen maar het zou zinloos geweest zijn om ons op te jagen om tot Ridder te geraken aangezien we toch niet alles hebben kunnen liften.
Groeten!
2 Mark Peeters-en bij elkaar daar dus! :)
BeantwoordenVerwijderen